نفیسه زارع كهن: گویی قرار است اعضای دولت نهم همیشه خبرساز باشند حتی اگر دیگر از اعضای دولت نهم نباشند و از متن به حاشیه آمده باشند و از همین روی بود شاید كه رئیس دانشگاه تهران در جلسهای كه به همراه معاونانش در تالار فردوسی دانشگاه تهران برگزارشد در پاسخ به انتقاد در مورد نوع پوشش برخی دانشجویان درآمد: “دانشجویان نظرات خود درباره لباس فرم دانشجویی را از طریق ایمیل اعلام كنند و اگر تعداد قابل توجهی از دانشجویان این راهنمایی را داشته باشید كه میتوانیم در دانشگاه تهران لباس فرم داشته باشیم، قاعدتا مسوولان نیز تصمیمگیری میكنند.”
و این چنین بود كه فرهاد رهبر كه روزگاری ریاست سازمان بودجه و برنامهریزی منحله در دولت نهم را داشت و البته به نوعی از دولت رانده شد، چنان خبرساز شد كه دانشجویان ماجرای گیتهای نصب شده مقابل دانشگاه تهران برای عبور و مرورشان را فراموش كردند، چه از آغاز مهر دانشجویان برای ورود به دانشگاه تهران باید از گیتهای كارتخوانی عبور میكردند كه به اعتقاد رهبر ربطی به سمتهای سابق او در وزارت اطلاعات ندارد و بیشتر برای امنیت دانشجویان است.
این گیتها كه بنا بر شواهد در كوی دانشگاه تهران هم نصب شده است به اعتقاد دانشجویان به این علت است كه در هنگام اعتراضات احتمالی دانشجویی با این گیتها بتوانند بفهمند چه كسانی وارد دانشگاه شدهاند و برخی از افراد را ردیابی كنند و مانع ورود برخی غیر دانشجویان به دانشگاه شوند؛ هرچند كه رئیس در برابر این باور دانشجویان چنین پاسخ داد كه “اگر قرار باشد یك نفر در مانیتور امنیتی قرار بگیرد ابزار دیگری وجود دارد كه نیازی به هیچ هزینهای هم برای من ندارد و ربطی هم به سابقه امنیتی من ندارد. این سابقهام است و هیچ ابایی از آن ندارم اما عدهای میخواهند از سابقه امنیتی بنده سوء استفاده كنند تا بگویند كه این گیتها امنیتی است.”
به این ترتیب بود كه علاوه بر اعتراض دانشجویان تهرانی به پیشنهاد آقای رئیس درباره لباس متحدالشكل، اسدالله عباسی رئیس كمیته آموزش عالی مجلس هم به آن اعتراض كرد و گفت: “پوشیدن لباس فرم دانشجویان مبنای فرهنگی ندارد.” به گفته وی “محدودكردن دانشجویان و اعمال سلیقه فرآیند منفی بیشتری در پی دارد، بنابراین نباید دانشجویان را مجبور به پوشیدن لباس فرم كرد. بهتر است دانشگاه تهران به افزایش كیفیت سطح علمی دانشجویان بپردازد و خود را درگیر پوشاندن لباس فرم به دانشجویان نكند.”
این گونه بود كه وقتی رهبر با واكنشهایی از این دست روبهرو شد بلافاصله گفتههایش را تكذیب كرد هر چند تكذیب او چندان معنای تكذیب نداشت و اگرچه او آن را یك پیشنهاد دانشجویی نامید، سپس یادآورشد كه “ایده طراحی لباسی متحدالشكل كه تعریفكننده ضوابط خاص پوشش است در شأن دانشجویان این دانشگاه پیشنهاد شده است.”
رئیس دانشگاه تهران آنگاه در توضیح نوع لباسی كه پیشنهاد داده است چنین گفت: “این لباس متحدالشكل همانند لباس دانشآموزان دارای رنگ و طراحی یكسانی برای همه دانشجویان نیست بلكه مثلاً برای دانشجویان خانم، مقنعه و پوشش مناسب در حد مانتو با رنگ و شكلی است كه خود آنها انتخاب میكنند، اما باید ضوابطی رعایت شودكه میان دانشجویان در پوشش اتحاد ایجاد شود.”
و این شد كه آقای رئیس كه تا پیش از این در برابر سوالهایی همچون بازنشستگی اساتید، فضای بسته فعالیتهای دانشجویی، گیتهای ورودی به دانشگاه تهران و چند مسئله از این دست قرار داشت اكنون باید در برابر پیشنهادش در مورد لباسهای متحدالشكل هم پاسخگو باشد هر چند میگوید: “این طرح پیشنهاد است و منتظر واكنش دانشجویان در این باره خواهم ماند.”